او را تا كنار گورش تشييع مىكنند و او را با صدايى كه آن را همه چيز غير از آدم و جن مىشنود مىگويد : « اى كاش بار ديگر به جهان برمىگشتم و از نيكوكاران بودم » و مىگويد : « پروردگارا مرا برگردان شايد كه من به جبران گذشته كار پسنديده انجام دهم . » فرشتگان عذاب به او مىگويند : « هرگز ، اين سخنى است كه فقط خودش با حسرت مىگويد » و فرشته‌يى مىگويد : « و اگر به دنيا هم برگردانده شوند به همان كارها كه از آن منع شده بودند بازمىگردند . » و چون او را در گورش نهند و مردم از او جدا شوند ، نكير و منكر به بدترين حال همراه ترس و بيم او را مىنشانند و از او مىپرسند : خدا و پيامبر و آيين تو چيست ؟ و زبانش بند مىآيد و توانا به دادن پاسخ نيست . آنان ضربتى به او مىزنند كه سراپايش را عذاب مىكند و همه چيز از آن به لرزه مىآيد و باز مىگويند : خدا و آيين تو چيست ؟ مىگويد : نمىدانم . مىگويند : آرى ، نه دانستى و نه هدايت شدى و نه رستگارى يافتى . آنگاه براى او درى از آتش مىگشايند و براى او حميم دوزخ مىآورند و اين است معنى گفتار خداوند كه مىفرمايد : « و اما اگر از دروغگويان و گمراهان است ، بهره‌اش حميم جهنم است و جايگاهش دوزخ . » « 1 » ( 1 ) شاعر چنين سروده است : « براى مردم همان چيزى را دوست بدار كه براى خويش و آنچه را كه براى خويش ناخوش مىدارى براى آنان مخواه . اگر خواهان پرهيزگارى هستى ، اين اصل آن است و گر نه تو از آن دورى . » ( 2 ) و اين دو بيت هم گفته شده است : « اى كوشش‌كننده ! شايد كه به رستاخيز با مژده و ايمنى برخورد كنى و از آن بيمى نداشته باشى . اين سخن استوار پيامبر است كه همچون مرواريد آن را به حق و راستى ميان شما فرموده و انشاء كرده است . » « آيين ما دوستى آل محمد است و هر كس آنان را دوست بدارد ، دوست داشته مىشود . از ما دوستى و ولايت است و هر كس جز آل محمد بدلى براى خود بگيرد مستوجب عذاب است و هر گاه بميرد وارد دوزخ مىشود و كنار حوض پيامبر راه نمىيابد و اگر كنار آن برود رانده مىشود . »

--> ( 1 ) . اين روايت از قول شيخ صدوق با ذكر سلسلهء اسناد در تفسير برهان ، ص 284 ، ج 4 ، آمده است . م .